Hormooncrisis!!

Voor alle vrouwen die worstelen met hun hormonale disbalans! Momenteel ben ik een stuiterbal die alle kanten opschiet. Arme Bart ik heb met hem te doen. Op 36 jarige leeftijd is mijn baarmoeder verwijderd, veel te vroeg, maar helaas kon het niet anders. Dit was op emotioneel gebied een struggeling. Iedereen om mij heen kreeg opeens de schattigste baby’s van de hele wereld en voelde dit als een baby plaag om me heen.

 

Jaren geleden had ik al besloten om geen kinderen te willen. Niet omdat ik ze niet leuk, schattig of poepig vind, maar omdat ik dankbaar was met mijn leven en de honden om me heen. Dat neemt niet weg dat het zeer deed. En vooral de opmerking die ik uit het niets te horen kreeg toen ik uit het ziekenhuis kwam; “Gelukkig wilde je toch geen kinderen” Hoezo, hou lekker je mond dicht als je geen empathie kan tonen!! Daar sta je dan met je bek vol tanden. Het deed me zeer, maakte me verdrietig en voelde ik me alleen. En tot overmaat van ramp lag ik ook nog naast de baby afdeling. Had ik misschien toch de allermooiste baby willen hebben? Want ik weet zeker ook ik zou mijn baby de allermooiste vinden.

 

Nu twee jaar later gaan mijn hormonen als een tornado door de week. Voel ik me op de maandag oké dan is dinsdag de hel. Woensdag krabbel ik weer een beetje op en valt donderdag in duigen. Zo kan de vrijdag goed beginnen, maar er hoeft maar iets te gebeuren en valt de dag als een beklemmende deken over me heen. Dan hebben we het weekend en probeer ik die al puffend en zwetend door te komen. Het lijkt wel alsof ik in de overgang zit! Ik ben echt een stuiterbal. Daarbij is mijn hoog sensitiviteit ook een versterking op mijn hormonen. Herken jij jezelf hierin? Arme jij, weet dat je niet alleen staat. Ik maar zoveel andere vrouwen hebben hier mee te dealen. Gelukkig heb ik ook dagen dat alles heerlijk aan voelt! Ik ben vrolijk, blij en opgewekt en kan ik de hele wereld aan. Ik ben weer lief en toegankelijk voor Bart en kan ik weer als een puber zo verliefd zijn. Lekker stabiel hoor ik mezelf zeggen, not!

 

En dan al die tips die je krijgt hoe je hormoon huishouden op orde kan krijgen; EET GEZOND, dat doe ik! Ik weet als geen ander dat ik me hier goed door voel, met een anorexia verleden probeer ik nog steeds de suikers op een laag pitje te houden. SLAAP GENOEG, ook dit doe ik. Op tijd naar bed, genoeg slaap en fris en fruitig uit bed. Dit laatste is niet altijd het geval, mijn ochtendhumeur laat me wel is in de steek om me fruitig te voelen😉 ALCOHOL, ik drink nu 8 maanden geen alcohol meer en al 6 maanden geen koffie! Door alcohol en cafeïne raken je hormonen ontregeld. En dan die opmerkingen als je ergens bent en je drinkt geen alcohol. LIEVE MENSEN ook zonder alcohol kan je het heel leuk hebben, maar dit later in een volgende blog. BLIJF BEWEGEN, jullie moeten mij soms is horen klagen als ik hier de heuvel weer op moet! MATIG MET VLEES, halleluja ik ben vegetariër! DRAAG LAAGJES, pfff het is hier de afgelopen dagen 35 plus. Een onderbroek en bh met een wijd jurkje…cést tout.

 

TIJD voor JEZELF, dit heb ik! Voor het slapen gaan lees ik uit een boek en droom ik  weg bij een te geromantiseerde roman. Nou je zult denken die heeft het onder controle! Kom maar om hormoontje, ik kan je aan! Niets is minder waar. Mijn hormonen zitten me soms echt teveel in de weg. Ik wil er tegen vechten maar ik delf steeds weer het onderspit. Het is een constant gestoei tussen mijn body & mind. Ook al ben ik geen opgever, ik ga dit niet winnen. De tijd zal het leren!