Ik wil gewoon even alleen zijn...

Ik schrijf deze blog naar alle lieve vrouwen! En ik hoor zó graag wat jullie hier van vinden en wat jullie tools zijn!! Schreeuwt jouw mind ook naar rust en tijd voor jezelf? Hoe gaan we hier mee om? Nemen we de tijd? Of nemen we vluchtig even een momentje rust? Ik merk dat ik hier erg mee struggle. En als ik voel dat ik tijd voor mezelf nodig heb, ben ik al eigenlijk te laat en is de bom al gebarsten in huize Souwerbren. Ik ben echt niet de perfecte partner, huisvrouw of de allerliefste bonusmoeder. En wil ik deze rollen ook niet altijd vervullen. Ik wil dat ze me zien als Renate, gewoon de lieve vrouw in huis die ook haar ups en downs heeft en die zoekende is om hier mee om te gaan.

 

 

Eén ding weet ik zeker ik moet meer naar mijn gevoel luisteren en er naar handelen. Onze emigratie heeft mij meer stress en drukte in mijn hoofd gegeven, vergeleken het leven in Nederland. Eerlijk gezegd had ik dit niet verwacht. Misschien naïef of noem het onwetend. En deze stress maakt me moe en sommige dagen extreem verdrietig. Ik voel me down en kan ik niet meer genieten van de mooie natuur, de dieren of van het gezin. Alles is me teveel en voel ik me gevangen in mijn eigen body en mind. Ik moet hier mee dealen, en voor mezelf tools weten te vinden waar ik op terug kan vallen

 

Ik weet waar ik absoluut niet van hou en dat is van een hectisch of chaotisch leven. De dagen zijn gepland en wil ik alle “To Do” punten afvinken op mijn lijstje. En eigenlijk verlang ik dit dus ook van de lieve mensen om me heen. Natuurlijk weet ik dat dit niet realistisch is in een gezin. Ik weet ook dat we niet aan elkaar verwachtingen kunnen voldoen, maar waarom verlang ik er dan wel naar.

 

Ik heb vaak momenten dat ik ervaar dat ik er alleen voor sta. Wie ervaart dit niet? Volgens mij hebben alle liefdevolle vrouwen in Nederland dit in een jaar wel minstens 100x gezegd. En als het niet zo is, ook eerlijk zeggen! En nu ik jullie schrijf voel ik dat ik zoekende blijf naar de rust waar ik zo naar verlang. Ik weet ook dat Bart en de kinderen niet kunnen ruiken wat ik graag wil of hoe ik het graag anders zie. Doordat ik weinig deel hierin komen de frustraties en ergernissen constant weer opdagen.

 

En ik weet heus wel dat een ontspannen partner en bonusmoeder een veel leukere vrouw in huis is. Ik moet voor meer momentjes zorgen waar ik even alleen ben. Ik weet van kinds af aan al dat dit werkt voor mij. Een warme douche nemen of gewoon een kopje thee nemen en even lekker voor me uit staren. Wandelen met de hond of schrijven naar jullie. Een rustgevend muziekje luisteren of al is het even 10 min alleen op de wc zitten met de deur op slot😉 Gewoon even alleen zijn! En op sommige momenten op een liefdevolle manier “NEE” zeggen. Ik kan niet alles, ik ben niet de perfecte partner, ook ben ik niet de “echte” moeder voor de meiden, maar kan ik wel een vriendin als bonusmoeder zijn. Als Renate kan ik er voor zorgen om vaker rust te nemen waardoor ik de glimlach terug krijg die mij ontspanning geeft. En waardoor de liefde meer gaat stromen in al onze harten.

 

Wat staat er op mijn To Do lijstje voor vandaag….. Gewoon even allen zijn!

 

Durf te delen! Hoe is dit voor jou? Hoe ga jij hier mee om?

 

 

Bisous Renate