Randje hier en een rimpeltje daar...

Randje hier en een rimpeltje daar…

 

Daar zit ik dan aan de picknicktafel huilend in de armen van Bart. Al snikkend vertel ik hem dat ik last heb van mijn gedachtes over het ouder worden. Sinds mijn baarmoeder is verwijderd is mijn lichaam aan het veranderen, en voelt het alsof ik al weken in de overgang zit. Ik deel dit met een dikke pruillip met Bart waarop die doodleuk zegt; “Lieverd gelukkig word ook jij een jaartje ouder, je lichaam is niet meer zoals in de tijd toen je danste. Voor mij blijf je altijd een mooie jonge vrouw.”  En dat is het voordeel van ons leeftijdsverschil…😊 Ja hallo…Pfff…Grrrr…

 

Ik vind het echt zo fucking lastig om ouder te worden. Mijn buik is niet meer zo strak zoals die was en de rimpeltjes rondom mijn ogen zijn ook steeds meer zichtbaar. En afgelopen week was Tara mijn haar aan het doen en ontdekte we een grijze haar! Oh my God… Niet te vergeten natuurlijk dat ik ontzettend dankbaar ben dat ik gezond ben! Het is voor mij het accepteren van het lichaam die veranderd naarmate je ouder wordt.

 

Bart bedoeld het natuurlijk allemaal goed, want hoe fijn is het dat ik gewoon kan janken in de armen van mijn geliefde over het ouder worden. Hij beschermd mij in mijn hardnekkige overtuigingen naar mezelf toe en verteld me dat die me nog steeds het mooiste meisje van de klas vind. En dat die het geweldig vind dat ik kan huilen over de kwalen die ik ervaar rondom het veranderen van mijn lichaam. Maar hoe ga ik mezelf ervan overtuigen dat ik goed genoeg ben? Gezien mijn anorexia verleden is dit een moeilijk en levenslang proces voor mij.

 

Daarentegen vind ik Bart met de dag knapper worden, een grijze krul staat hem goed! En een grijze haar meer maakt hem woest aantrekkelijk. Ik wil me ook aantrekkelijk voelen en niet bezig zijn met dat depri gevoel over het anders voelen in mijn lichaam.

Ik moet jullie eerlijk bekennen sinds we in Frankrijk wonen ben ik maar weinig bezig geweest met mijn uiterlijk. Het is iedere dag vroeg opstaan en gaat mijn aandacht en tijd naar de dieren, gezin, het werken en opknappen van het land. Misschien ook wel een groot excuus om altijd maar bezig te zijn en niet te voelen en te ervaren, want hoe drukker ik ben des te minder ik hier over na hoef te denken.

 

Neem bijvoorbeeld de korte broeken; ik heb er opeens een hekel aan gekregen! Ik voel me gewoon niet meer mooi in een korte broek. Start ik de dag in een korte broek, dan is die binnen twee uur uit.  Voor nu heb ik ze allemaal uit mijn kast verbannen en draag ik alleen nog maar jurkjes in deze hitte, met niet te vergeten mijn rubberen kaplaarzen😉 . Waarschijnlijk is het volgend jaar zomer het tegenovergestelde en snak ik weer naar de korte broeken. Wat dit jaar verschrikkelijk is smacht ik volgend jaar weer naar de korte broek.

 

Ik heb al een jaar geen mascara op en knipt Tara al een jaar de puntjes van mijn haar. En zijn mijn teennagels wel toe aan een nieuw lakje! Ik besteed gewoon niet genoeg aandacht aan mijn uiterlijk. En dit zo gezegd te hebben en wetende dat ik straks met de meiden ga shoppen, want jeetje de meiden hier ontpoppen zich als echte dametjes wordt het tijd dat ik iets leuks voor mezelf ga kopen!  

 

Ouder worden aan de buitenkant, maar me nog ontzettend jong voelen van geest! Ik ga echt niet meedoen aan al die anti-age crèmes, of iedere dag consequent buikspieroefeningen doen of een rondje hardlopen. Ik til wel een kruiwagen extra met paardenshit. Ik moet het doen met Me, Myself and I. Ik zal mijn lichaam moeten koesteren en het meer aandacht moeten geven.  Dit is zeker een mooi doel en zal ik dit gaan nastreven.

 

Over randjes gesproken…Bart en ik kwamen afgelopen weekend terecht op een lokaal dorpsfeest hier 30 minuten van ons vandaan. Ik heb zeker een randje meer gezien. Een line dance club gaf er een demonstratie, bloed fanatieke vrouwen, met heel veel randjes teveel in een te strakke spijkerbroek die de danspasjes uitvoerde badend in zweet. Ik werd er trouwens ontzettend blij van! Op afstand danste ik mee en werd ik volgens Bart in de gaten gehouden door de line dance mannen… Aan het einde van de demonstratie durfde er een man naar me toe te stappen en kreeg ik een foldertje in mijn hand geduwd. Of ik ajb mee kom dansen in de club… IK MAG ER ZIJN!

 

PS: Ik ben trouwens geslaagd met shoppen. Een leuk wijd oud roze jasje, een echt frans shirt met streepjes en zonnebril!